Daar niet alle DS (Delta Squad) leden in dezelfde streek wonen (Pjotr momenteel in Brussel, Titi en Holy Boeddha in Ieper), kozen deze laatste 2 ervoor om met andere airsofters mee te reizen ...
Emp verschafte ze vervoer en daarbij waren ze nog vergezeld door de Ieper boys (= ABL).
Eenmaal te Aywaille aangekomen (we waren daar al om 9.10) was het wachten op de rest.
Tegen 10.15 zetten de laatste wagen koers richting terrein, waar we even later dan voorzien ook Pjotr zagen toekomen.
Gearing up:
Niet zo plezant als de grond onder je voeten goed drassig is. Het had wel degelijk goed geregend (en die dag heeft het ook nog goed geregend ... ) en je omkleden was dus wel een redelijk acrobatisch trucje (voor zij die hun kledij wilden droog houden natuurlijk.
Ikzelf moest nog m'n 3 point sling installeren, maar dat is niet gelukt. Persoonlijk keek ik al meer uit naar het testen van m'n nieuwste aanwinst, m'n BSA scope.
Problemen:
1) Pjotr zijn batterijen voor z'n M4 werken niet. En de batterij die ik in elkaar heb gestoken is te groot. Dan speelt hij maar met zijn M16, die hij gelukkig nog mee heeft.
2) Holy Boeddha merkt na 9 schoten dat z'n batterij het begeeft. No problem man, hij heeft nog een reserve batterij mee ... Guess again, ook die begeeft het na 3 schoten. Boeddha redelijk geënerveerd terug naar de respawn en dan naar de parking. Daar neemt hij zijn Mk-23 Socom NBB ter hand en loopt op Pjotr af, die leent hem zijn Socom uit voor de dag. Dual Pistols voor Boeddha, hij gaat defenitly voor de "gangsta style" vandaag.
WEETJE: omdat we met zoveel mensen waren (lees stuk of 60) voerde AA het systeem van respawnen in. Mensen die afgeschoten zijn keren terug naar de safety zone vanwaar ze weer het veld ingestuurd worden... Met als groot nadeel dat het aanvallende team nu langs 2 fronten bestookt wordt. Sommige mensen (onder andere de Black Panthers) moeten bij gebrek aan linten zonder herkenningstekens het veld in. Resultaat: Boeddha wordt beschoten door z'n eigen teammates en vijanden doen hem teken dat hij bij hen moet komen. Dit resulteert echter in een paar schitterende pistol-kills (6 man down waarvan 1 afgeschoten... , toont aan hoe verward de situatie wel was). Ondertussen bestrijken Titi en Pjotr de linkerflank van het terrein en proberen het "no-bandjes" team in de rug te pakken. Bijna 13.00 uur, game 1 zit er bijna op.
Game 2 had een ietwat ander concept, maar nog steeds werkt men met respawn. Ondertussen zijn onze armen gedeeltelijk ingetaped om zo te tonen bij welk team we zitten (zwarte tape valt echt goed op jongens...). Boeddha verblijft na elke keer dat hij gekilled is ettelijke minuten bij de wagen (om z'n pistol mags handmatig te herladen. Het bandjes team heeft ondertussen een manier gevonden om teamleden te onderscheiden van vijanden. De een roept "dikke tett'n", waarop de andere "natte kut" antwoord (sorry voor de gore taal).
Pierre en Titi hebben zich ondertussen in een goed verdedigbare positie gezet, terwijl Boeddha lokaas speelt en een paar CM'ers in de val lokt. Teneinde raad werpt Cyborg zich op onze verdedigingslinie maar hij sneuvelt door het gecombineerde vuur van een M16 en 2 Socoms. Na een ware regen van BB's worden zowel Pjotr als Boeddha teruggezonden naar de safety zone. Titi van zijn kant toont iedereen hoe het echt moet. Sprintje pikken vanaf de safety zone en de vijand inhalen. Ware DS-style kills: 5 knife kills, vijanden worden 1 voor 1 aangetikt en teruggezonden naar de safety zone (go Titi).
Even later maakt Boeddha z'n mooiste kill van de dag. Een gespotte vijand komt vanachter een hoek en opent het vuur op zowel Pjotr als Boeddha. Deze laatste ledigt zijn 2 mags op de vijand en kijkt verbaasd als hij hoort dat deze geraakt is ...
Game gaat verder en het moet gezegd zijn, het "no-bandjes team" doet het goed. Helaas voor hen is het einde van deze game in het zicht.
Laatste 3 games zijn van totaal andere aard. Geen respawn meer, wie dood is, moet maar wachten in de safety zone. Daarbij opmerkend dat mijn kledij al goed nat was, kan ik jullie verzekeren dat dit geen lachertje was.
Wat de games zelf betreft is er niet meer zoveel speciaals gebeurd. Om 16.30 begon iedereen zich dan maar naar de parking te begeven om alles in te pakken en een definitieve balans van deze dag op te maken. Laatste keer gaan handjes schudden met oude kenissen en nieuwe vrienden en dan terug richting het verre West-Vlaanderen voor Boeddha en Titi. Een dag die met grote tegenslagen begon, maar al bij al nog goed is meegevallen.
Holy Boeddha